Yefpraksiya's Serebro

Serebro is geboren op 12 juli 1996 en hij is overleden op 5 juni 2001.

Serebro was het meest bijzondere kitten dat bij ons is geboren. Hij was de zwaarste van de nestgenootjes en na een paar dagen groeide hij niet tot bijna niet. Het viel mij op dat zijn lichaampje er anders uitzag dat het iets platter was dan de andere kittens. De dierenarts die we toen hadden vertelde dat zij het bij teckeltjes wel vaker had gezien. En dat het zou kunnen komen door verandering van voer in het begin van de zwangerschap. (Dit was inderdaad gebeurd, maar ik wist toen nog niet dat dit niet goed was) Hij kreeg medicijnen en ik moest fietsbewegingen maken met zijn pootjes. Ik moest hem zoveel mogelijk op zijn zij leggen. Maar dat bleek als hij wakker was onmogelijk, als hij sliep dan lukte het wel. En zo zagen wij zijn borstkastje steeds ronder en weer normaler worden. Na zes weken moesten wij terug komen bij de dierenarts, zou hij deze zes weken halen zo verzekerde zij ons, dan zou hij een normaal kattenleven krijgen en gewoon oud kunnen worden. In zijn ontwikkeling was hij niet anders dan zijn broertje en zusjes. Hij kon alles, deed alles en was net zo ondeugend als ieder ander kitten.

Het was voor ons vanzelfsprekend dat dit bijzondere en lieve mannetje bij ons zou blijven wonen. Toen Serebro vijf maanden oud was kwam Romanov bij ons wonen. Vanaf het moment dat die twee elkaar zagen waren het vriendjes voor het leven.Toen Romanov in het dekkaterverblijf moest gaan wonen was het ondenkbaar om die twee van elkaar te scheiden.

Wij hadden allemaal een heel sterke band met onze Serebro. Onze kinderen waren ook stuk voor stuk stapelgek met hem. Bernadet had hem graag meegenomen toen zij in Groningen ging studeren. Daar wilden wij niet van horen, Romanov en Serebro hoorden bij elkaar.

Maar wat wij nooit hadden verwacht: toen Serebro bijna vijf jaar oud was werd hij ziek en hebben wij hem moeten laten inslapen. We hebben onze Serebro in onze tuin begraven. Ik hoop dat Serebro, zijn grote vriend Romanov heeft opgewacht en dat ze nu weer samen zijn.

Terug naar: In Memoriam